Polikliniek de Blaak

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Home
   
 

Testimonials

 

 

Testimonial Anja van der Gun met Lipoedeem

Mijn naam is Anja van der Gun en vertel hier mijn verhaal over mijn ervaring met Lipoedeem. Eigenlijk tob ik van jongs af aan al met mijn benen, ze hoorden eigenlijk niet bij de rest van mijn lijf.

Ze waren zwaar, dik, zonder model, vreemde vorm, opvallend en ga zo maar door.

Mijn hele leven dus hierdoor moeite met broeken kopen, maat 38-40 in taille en maat 46-48 op heupen en knieën etc.

Niet dat dat nou het ergste was, want met naald en draad kunsten was daar nog wel wat aan te doen, al ging dat ook steeds moeilijker daar mijn knieën en enkels ook steeds dikker werden.

Maar de lichamelijke klachten van het slechte lopen, zoals rugklachten, knieklachten, heupklachten, doorgezakte voeten met alle problemen die daar bij horen.

En maar blijven lopen jaar na jaar. Intussen operatie aan beide voorvoeten gehad daar waren gezwelletjes ontstaan.

Altijd klachten vermoeide benen hierdoor een onderzoek laten doen of de bloeddoorstroming in de aderen wel in orde was, van huisarts medicijnen gekregen voor restles legs omdat ik 's nachts niet kon slapen door mijn onrustige benen, maar van deze medicijnen werd ik heel naar dus daar ben ik mee gestopt.

Maar alle klachten bleven en er kwamen er nog bij zoals vallen (struikelen door mijn benen zakken).

Heb in deze gehele periode regelmatig bezoek gebracht aan fysio en chiropractor bij deze laatste kom ik nog met regelmaat.

Het beheerst je leven elke dag je gaat dingen die je niet goed kan het liefst uit de weg, neem nou bijvoorbeeld sporten, dat doe ik wel een keer per week maar ik val wel op met heel veel beenoefeningen kan je niet goed mee omdat je van die zware benen hebt en lang staan gaat niet en veel lopen gaat rot en dit terwijl ik eigenlijk nog best jong ben (50).

Je gaat je ook vergelijken met leeftijdsgenoten. Ik wist wel dat ik lipoedeem had, daar was ik een aantal jaren geleden achter gekomen doordat ik iemand tegen kwam met dezelfde benen als ik, daar was ik mee in gesprek geraakt en daardoor ook op de Iipoedeem-site terechtgekomen voor informatie, nou daar werd ik zeker niet vrolijk van.

Totdat ik begin van dit jaar op de tv het programma van Polikliniek De Blaak van Dr. Boonen zag met een mevrouw die lipoedeem had en door Dr. Boonen was geholpen met Liposculpture. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en een afspraak gemaakt voor algemene

informatie, dat was in maart 2008. Dr. Boonen bevestigde dat ik Lipoedeem had, en ik had voor het eerst het gevoel dat er serieus naar mij geluisterd werd, en dat er iemand was die begreep hoe het was om met zulke benen te leven en ook dat ik er niets aan kon doen b.v. lijnen wat veel mensen denken.

Natuurlijk is het goed om op je gewicht te letten maar dit krijg je met een dieet echt niet weg hoor, je raakt steeds verder uit proportie.

Dr. Boonen vertelde mij dat ik in aanmerking kwam voor behandeling als ik dat wilde en dat ik best flinke Lipoedeem had.

Ik was zo blij! Zou er dan toch een eind komen aan een groot deel van mijn getob?

 

Vanaf dat moment ging alles best snel, Dr. Boonen vond het beter als ik voor de Lipoedeem­behandeling wat spataderen uit beide benen weg liet spuiten, dat heeft hij gedaan, het eerste been 19 mei en het andere been 16 juni dat vond ik een fluitje van een cent.

Meteen is toen de afspraak voor de eerste Lipoedeem-behandeling gemaakt voor dinsdagochtend 2 september 2008.

Nou ik was best nerveus, je weet niet wat je kunt verwachten, maar ik ben erg lief opgevangen door Marjan en Mieke en gerustgesteld, wat medicijnen gekregen om wat rustig te worden en alvast pijnstilling, bloeddruk opgemeten, wegen, papieren doornemen, etc. Dan is het zover en mag je in operatiejasje mutsje en slofjes naar de OK. Op de operatietafel krijg je wat hartplakkers op je borst aan je vinger een hartslagmeter en aan je andere arm een bloeddrukmeter.

Dan zegt Dr. Boonen dat hij een prik voor de verdoving geeft, nou daar voel je niets van, het is wel heel plezierig zoals Dr. Boonen met je omgaat hij meldt alles wat er gaat gebeuren of gebeurt en ook vraagt hij steeds hoe het met je gaat, ook zelf mag je aangeven als er iets is of als het erg zeer doet dat je dan wat verdoving extra op dat plekje zou kunnen krijgen.

Er worden zoals ik ervaren heb hoe het voelt, dunne baantjes met een lange dunne buis in je been geschoven en tevens vocht met verdoving op die plaats achtergelaten.

Dat gebeurd op verschillende plaatsen in je been, dat ligt eraan waar er vet weggehaald moet worden.

Dit geeft als dat klaar is een gevoel alsof er een hele lange bloeddrukmeter om je gehele been zit in opgeblazen stand.

Dit moet even zo intrekken en ongeveer een minuut of tien inwerken.

Daarna komt het tweede gedeelte van de behandeling en wordt door een andere dunne afzuigbuis op dezelfde manier het vet weggezogen.

Ik vind het inspuiten van het vocht met verdoving iets pijnlijker als het afzuigen van het vet, en op sommige plaatsen zoals je enkels binnenknie en achterbovenbeen vind ik het ook wat gevoeliger tot pijnlijk, maar als je dat aangeeft krijg je wat extra verdoving. Dr. Boonen zegt dat Lipoedeem patiënten het iets gevoeliger ervaren als andere patiënten.

Je wilt zo goed mogelijk meewerken en zo min mogelijk met je been bewegen, tenzij Dr. Boonen dat natuurlijk vraagt, want je moet meedraaien op je zij etc.

Als het bijna klaar is mag je even gaan staan en bekijkt Dr. Boonen waar eventueel nog verandering in aangebracht moet worden.

Dan moet je nog even op je buik terug op de operatietafel.

En worden de laatste puntjes op de “i” gezet.

Dan is het zover en mag het been met wat gaasjes en pleisters in een kous worden ingepakt. Ik wil nog wel even kwijt dat OK-assistent Marjan en OK-assistent Mieke en Dr. Boonen er tijdens de gehele behandeling alles aan doen om jou zo ontspannen mogelijk te houden, praten over gezellige dingen en betrekken jou er ook bij en zijn erg lief.

Mieke blijft continue fijn bij je en let op je ademhaling en probeert je zoveel mogelijk te laten ontspannen. Ook draait er een gezellig muziekje (Julio Iglezias).

Dan mag je met nog wat extra plastic voor het lekken lekker in bed even bijkomen en gaat de verwennerij verder met crackers met jam en smeerkaas lekker koffie of thee.

Dan roepen ze gezellig dat je partner of met wie je bent er ook bij mag komen zitten. Als alles goed gaat en je voor een week later een controle afspraak gemaakt hebt en een recept voor pijnstilling is uitgeschreven mag je naar huis. Op zich gaat het lopen naar de auto redelijk en na voorzichtig op een badlaken te hebben plaatsgenomen gaan we via de apotheek naar huis, daar meteen maar naar bed die ik had opgemaakt met een zeil, een oud hoeslaken en een badlaken daar nog bovenop want dat lekken is zeker de eerste uren best heftig, en met lopen vallen er dus druppels op de grond en laat je een spoor achter (dus haal je badmat even weg).

Na 48 uur mag je douchen dat is heerlijk want die kous is een bloed kous geworden dus die lekker gewassen gedroogd in de droger zelf lekker wezen douchen (dat deed ik niet alleen i.v.m. evt. niet lekker worden en hulp bij het uittrekken van de kous op bed) maar het ging allemaal goed.

Op sommige wondjes een nieuwe pleister en dan de kous weer aan, dat is niet echt plezierig want het is best gevoelig, maar je voelt je hierna gelijk weer op en top, lekker je normale kleren aan want de lekkage is nagenoeg weg. Ik heb wel de pijnstilling zoals aangegeven geslikt en kon best goed lopen en alles viel reuze mee.

Dinsdag 9 september een week later voor controle alles was in orde, geen ontstekingen etc. Verder heb ik heel veel geluk gehad met de afspraak voor mijn andere been, omdat er op woensdag 17 september 2008 geen gebruik zou worden gemaakt van de OK door de arts die daar altijd woensdags gebruik van maakt, mocht Dr. Boonen deze woensdag extra gebruiken voor Lipoedeem operaties.

Nou dat wilde ik zo graag, maar in eerste instantie hadden ze dat liever niet omdat er normaal gemiddeld twee maanden tussen de eerste en de tweede behandeling moet zitten en dus geen twee weken.

Maar daar het in de kliniek erg druk is zou er voor mij pas plaats zijn rond januari 2009, en omdat alles erg voorspoedig ging kreeg ik toch de tweede afspraak voor woensdag 17 september 2008. Hier was ik waanzinnig blij om dan ben je er lekker snel vanaf en kan je opknappen.

De behandeling van mijn rechterbeen was vergelijkbaar met mijn linkerbeen alleen was ik wel heel erg nerveus meer als de eerste keer, ik vond dat vreemd want ik wilde het graag en was erg blij dat er maar twee weken tussen zat en ik wist wat er zou gaan gebeuren maar toch…

Het was fijn dat Mieke en Marjan er weer bij waren dat geeft toch iets vertrouwds, er was zelfs een extra OK-assistent vandaag Virginie ook zij heeft mij lekker vertroeteld met crackers en koffie en waren weer erg lief.

Ik heb mijn tweede been als iets gevoeliger ervaren, heb ook wat verdoving erbij gehad daardoor voelde mijn been waarschijnlijk ook iets stijver aan na afloop.

Maar ik heb dit alles erg positief beleefd en ben Dr. Rob. Boonen, OK-assistenten Marjan en Mieke en Virginie erg dankbaar voor wat ze voor mij hebben gedaan en ik hoop er lang loopgenot zonder pijn en vervormde benen aan over te mogen houden.

Als er mensen zijn die mij persoonlijk zouden willen benaderen met vragen hierover ben ik altijd bereid tot een telefoongesprek mijn nummer is 0181-630089 na 16.00 uur.

Polikliniek de Blaak
 

 

Dr. R. de Zeeuw,
arts-fleboloog:

“Hoe eerder spataderen worden behandeld, hoe beter. Wanneer te lang gewacht wordt, kunnen er complicaties optreden als aderontsteking, trombose en op den duur
zelfs open benen”.

 

 


 

 
 
Polilkiniek de Blaak disclaimer | Klachtenprocedure | Privacyreglement | Almere  | Leidschendam | Rotterdam | Tilburg |Maastricht